Bieg Herkulesa 2015

12 prac Herkulesa

1. Zabicie lwa nemejskiego

Było to pierwsze zadanie, jakie dostał Herkules od Eurysteusza. Lwa nemejskiego zrodziła Echidna z własnym synem Ortrosem. Według różnie opisywanych prac, wychowywała go Selena, bogini księżyca bądź Hera. Potwór niósł zagładę w dolinie Nemei. Zadaniem Herkulesa było zabicie lwa, jednakże jego skóra była odporna na wszelkiego rodzaju ciosy. Strzały herosa wycelowane w lwa odbijały się od jego skóry, miecz zgiął się po zadaniu ciosu a maczuga pękła na głowie potwora. Herkules zapędził lwa do jaskini, po czym zawalił głazami jedno wejście a drugim sam wszedł do jaskini. W ciemnościach heros odnalazł i udusił własnymi rękoma bestię. Usiłując zdjąć skórę z lwa, Herkules posłużył się pazurem bestii. Eurysteusz, widząc herosa niosącego skórę potwora, przeraził się i ukrył w pałacu. Od tej pory król zakazał wpuszczania Herkulesa do miasta i porozumiewał się z nim za pośrednictwem herolda Kupreusa. Erysteusz wydał polecenie, aby wkopać w ziemię beczkę z brązu, w której mógłby się ukryć przed herosem, kiedy ten przebywał w mieście. Ze skóry lwa nemejskiego Herkules wykonał odzienie i hełm, który stał się jednym z symboli herosa.

2. Zabicie hydry lernejskiej

Kolejnym, drugim zadaniem powierzonym Herkulesowi, było zabicie hydry lernejskiej, ogromnego węża wodnego, który zabijał swym trującym oddechem i jadem. Hydra miała dziewięć głów, a jedna z nich była nieśmiertelna. Zamieszkiwała jamę na rozlewiskach Anymone, w pobliżu Lerny. W tej walce Herkules miał wsparcie w swoim przyjacielu i bratanku Jolaosie, który pomógł mu wyprowadzić hybrydę z jamy za pomocą płonących strzał. Jedno ze źródeł opisuje Herkulesa, który wstrzymując oddech odciął głowy hybrydzie używając miecza, natomiast inne źródła opisują herosa miażdżącego głowy potwora maczugą. To jednak nie powstrzymało bestii, gdyż w miejsce odciętych głów odrastały nowe. Następnie hydra oplotła swoje ciało wokół nogi herosa, a Wielki Rak, który włączył się do walki, wczepił swoje szczypce w drugą nogę herosa. Herkules zabił Wielkiego Raka, miażdżąc go maczugą. Jolaos, usiłując pomóc swemu przyjacielowi, zaczął wypalać miejsca po ściętych głowach hydry, co zapobiegło odrastaniu nowych głów. Ostatecznie Herkulesowi udało się odciąć wszystkie głowy, a tę nieśmiertelną dodatkowo przygniótł ogromnym głazem. Heros przeciął brzuch hydry, po czym zamoczył ostrza strzał w wydostającym się jadzie. Bogowie zamienili Hydrę i Raka w gwiazdozbiory, przenosząc ich na nieboskłon. Rak stał się jednym z dwunastu znaków Zodiaku. Zadanie to nie zostało zaliczone przez Erysteusza ze względu na pomoc Jolaosa . Herkules dostał dodatkową pracę.

3. Schwytanie łani kerynejskiej

Trzecia pracą Herkulesa było schwytanie żywej łani kerynejskiej. Była to jedna spośród siedmiu łań, jakie w zaprzęgu swojego rydwanu miała Artemida. Zwierzę było bardzo szybkie, miało rogi ze złota, a racice z brązu. Zostało poświęcone Artemidzie, ale uciekło z jej zaprzęgu. Łania żyła na górze Keryni, z północnej strony Peloponezu. Minął rok, zanim Herkulesowi udało się schwytać łanię w Arkadii, kiedy próbowała przeprawić się przez rzekę Ladon. Herkules ugodził łanię w nogę, po czym niosąc ją na plecach udał się do Myken. W czasie podróży powrotnej heros spotkał Artemidę i Apollina. Bogini poruszona widokiem zranionej łani sięgnęła po łuk. Herkules wyjaśnił jednak, że zrobił to z rozkazu Eurysteusza. Artemida nakazała herosowi, aby po okazaniu łani wypuścił ją na wolność. Herkules przystał na jej żądanie.

4. Schwytanie dzika erymantejskiego

Czwartym zadaniem Herkulesa było uprowadzenie żywego dzika erymantejskiego. Zwierzę nadnaturalnej wielkości żyło na stokach góry Erymantos. Dzik niósł zagładę, goniąc ludzi, którzy umierali z wycieńczenia. Kiedy heros dotarł do miejsca, gdzie przebywało zwierzę, panowała zima. Swoim donośnym krzykiem udało mu się wypłoszyć dzika z legowiska, po czym zagonił go w miejsce, gdzie panował głęboki śnieg. Po długiej gonitwie dzik ugrzązł w śniegu. Heros zarzucił sieć na zwierzę i na plecach zaniósł je do Myken, aby okazać zdobycz Eurysteuszowi.

5. Oczyszczenie stajni Augiasza

Piąta praca Herkulesa miała na celu upokorzenie go. Zadanie polegało na oczyszczeniu stajni Augiasza w ciągu jednego dnia. Augiasz był to synem Heliosa, który nigdy nie sprzątał swoich stajni, obór i owczarni, gdzie trzymał wielkie stado bydła otrzymane od ojca. W zamian za oczyszczenie tych miejsc, obiecał Herkulesowi dziesiątą część swego bydła. Heros wykopał sieć rowów, dzięki którym zmienił bieg przepływającej w pobliżu rzeki. Wykonał zadanie, ale obiecanego bydła nie otrzymał. Praca ta nie została uznana przez Eurysteusza właśnie z powodu faktu, iż Herkules oczekiwał za nią zapłaty.

6. Przepędzenie ptaków stymfalijskich

Kolejnym, szóstym zadaniem, było przepędzenie ptaków stymfalijskich, które żywiły się ludzkim mięsem. Ich dzioby i pióra były żelazne. Ptaki żyły w zaroślach na bagnach nad jeziorem Stymfalon w Arkadii. Herkules, dostrzegając ich wielką liczbę, najpierw wypłoszył je z zarośli. Wykorzystał do tego wykonaną przez Hefajstosa kołatkę, którą dostał od Ateny. Herosowi udało się wystrzelać większość ptaków. Część tych, które przeżyły, poleciała na wyspę Aresa i tam zostały ustrzelone przez Argonautów.

7. Schwytanie byka kreteńskiego

Siódmym zadaniem było schwytanie żywego byka kreteńskiego. Jedne źródła głoszą, że byk ten porwał Europę. Inne piszą, że to byk, który Posejdon podarował Minosowi, królowi Krety. Byk miał zostać złożony w ofierze Posejdonowi, jednak Minos nie dopuścił do tego, a byk uciekł tratując i paląc buchającym z nozdrzy ogniem wszystko, co napotkał na Krecie. Byk współżył z żoną Minosa, królową Pazyfae. Z tego związku narodziła się bestia zwana Minotaurem. Herkules zwrócił się z prośbą do Minosa, aby ten pomógł mu w łowach. Król odmówił mu wsparcia. Herosowi udało się jednak złapać byka i popłynął na jego grzebiecie do Myken. Eurysteusz zaliczył herosowi to zadanie i nakazał puścić wolno byka. Zwierzę niosło teraz zagładę w okolicach Maratonu, aż w końcu zabił je Tezeusz.

8. Schwytanie koni Diomedesa

Ósmym zadaniem było schwytanie koni Diomedesa (inne źródła piszą, że były to klacze). Zwierzęta należały do króla trackiego plemienia Bistonów. Konie karmione były ludzkim mięsem. Heros popłynął do Tracji. Jedne źródła przekazują, że udał się tam z grupą ochotników, a inne mówią, że popłynął tam tylko ze swoim przyjacielem Abderosem. Przybywając na miejsce, Herkules odegnał stajennych i wypłoszył klacze ku statkowi. Kiedy ujrzał pościg, zostawił Abderosa, aby pilnował klaczy, a sam (lub z resztą ochotników) rzucił się naprzeciw Bistonom, pokonując ich. Gdy wrócił do swego przyjaciela, ujrzał, że klacze zjadły Abderosa (w innych źródłach zabiły go, ciągnąc po kamieniach, kiedy ten próbował nie dopuścić do ucieczki zwierząt). Rozżalony heros założył w Tracji miasto Abderę na cześć swego przyjaciela. Próbując uspokoić klacze, Herkules ogłuszył Diomedesa i rzucił go im na pożarcie. To pozwoliło mu zawieźć zwierzęta na Peloponez. Po zatwierdzeniu zadania przez Kupresa, heros wypuścił klacze w pobliżu Olimpu, gdzie ostatecznie zjadły je wilki.

9. Zdobycie pasa Hipolity

Była to dziewiąta praca, jaką musiał wykonać Herkules. Hipolita była królową dzielnych i walecznych Amazonek a pas dawał jej nadprzyrodzoną siłę. Kiedy heros przybył do królestwa Amazonek nad Morzem Czarnym, przywitała go życzliwie. Herkules rozkochał w sobie Hipolitę, która obiecała oddać mu swój pas. W tym czasie w jedną z Amazonek wcieliła się Hera i rozpętała bunt przeciwko herosowi. Rozpętała się walka, w której śmierć poniosła Hipolita. Herkules zerwał z jej ciała pas i udał się na Peloponez. Inne źródła przekazują, iż Herkules otrzymał pas od Hipolity w podziękowaniu za zwrócenie wolności przywódczyni jednego z zastępów Amazonek.

10. Uprowadzenie trzody Gersona

Dziesiąte zadanie to uprowadzenie trzody Gersona. Był to potwór o trzech głowach, trzech torsach, sześciu rękach i jednej parze nóg. Na wyspie Erytei miał stada czerwonego bydła. Trzoda była pilnowana przez dwugłowego psa Ortosa i pasterza Eurytiona, potomka Echidny i Tyfona. Herkules przedostał się przez pustynie północnej Afryki, aż znalazł się w dzisiejszej Cieśninie Giblartarskiej. Rozstawił tam "Słupy Herkulesa" (Gibraltar i Ceuta).Z powodu upału wycelował z łuku w tarczę słoneczną. Po ostrzeżeniu go przez Heliosa, zaniechał wystrzału. Otrzymał za to nagrodę. Helios zezwolił mu przedostać się na wyspę w swej czaszy, którą przemieszcza się wieczorami z zachodu na wschód. Dzięki temu heros przewiózł woły Geriona. Przybycie Herkulesa na Eryteę odkrył Ortos, ale heros pogruchotał jego głowy maczugą. To samo spotkało Eurytiona, który zaalarmowany szczekaniem psa przybył na miejsce. Zaraz potem heros zaczął zaganiać woły do czaszy Heliosa. Pastuch z pobliskiego pastwiska, Menojteus, zajmujący się stadem Hadesa, poinformował o tym zajściu Gersona. Potwór, broniąc stada, zginął ugodzony zatrutymi strzałami Herkulesa.

Razem z wołami dostał się do Tartessos i tam zwrócił czaszę Heliosowi. Przepędził zwierzęta przez obszar obecnej Hiszpani i południowej Francji. Gdy znalazł się na północy Włoch, został zaatakowany przez Ligurów. Herkules dzielnie się bronił, dopóki nie zabrakło mu strzał. Zwrócił się o pomoc do swojego ojca – Zeusa, który ściągnął na Ligurów deszcz kamieni.

Gdy heros znalazł się w miejscu, w którym później powstał Rzym, napotkał potwora Kakusa, syna Hefajstosa. Kakus ukradł woły i ukrył je w jamie pod Palatynem. Herkules poruszył zasłaniający wejście do jamy głaz, wyrwał go i wrzucił do rzeki. Ogromne fale pognały wstecz i rozwaliły ogromną skałę, torując wejście do jamy potwora. Stwór zaklinował się pomiędzy skałami, a heros rzucał w niego, czym się dało. Broniąc się Kakus, osnuł się dymem, ale to Herkulesowi nie przeszkodziło udusić bestię.

Później król Sycylii, Eryks, nie chciał zwrócić herosowi trzody, która zgubiła się i dotarła na wyspę. Król Sycylii przegrał trzykrotnie w zapasach z Herkulesem i został przez niego zgładzony. Wyprawa przez Morze Jońskie została udaremniona przez Herę, więc Herkules zmuszony był iść naokoło przez Trację. Gdy dotarł do Myken, Eurysteusz złożył trzodę w ofierze Herze.

11. Przyniesienie złotych jabłek z ogrodu Hesperyd

Jedenastym zadaniem było dostarczenie złotych jabłek z sadu Hesperyd – cór wieczoru. Nimfy, które miały na imię Hespere, Ajgle i Eryteis, opiekowały się ogrodem, w którym rosły drzewa, rodzące złote owoce. Był to podarunek od Gai dla Hery, z okazji jej ślubu z Zeusem. Hera nie ufała nimfom i nakazała smokowi Ladonowi bronić sadu przed niechcianymi gośćmi.

Herkules nie wiedział, gdzie znajduje się sad. Wiedział to jedynie starzec morski Nereus. Nad wodą Erydan Herkules złapał drzemiącego starca, skrępował i nie chciał uwolnić, dopóki ten nie zdradzi położenia ogrodu. Podczas wędrówki przezLibię heros napotkał syna Posejdona i Gai giganta Antajosa. Był niepokonany, ponieważ odzyskiwał moc, gdy poczuł ciało matki – Ziemi. Gigant został ujarzmiony przez Herkulesa i wyzionął ducha nie mogąc wydostać się z mocnego uścisku rywala trzymającego go nad ziemią.

Heros podążał na wschód do Egiptu, gdzie władał król Busiris, także syn Posejdona. Był to okres głodu w Egipcie, a Cypryjczyk Frazjos, nadworny wróżbita, przepowiedział, iż należy złożyć Zeusowi ofiarę, składającą się ze wszystkich obcokrajowców przebywających w Egipcie. Rozkazem króla Frazjos został zgładzony jako pierwszy. Herkules został pojmany i postawiony pod ołtarzem, gdy tylko pojawił się w kraju. Gdy oswobodził się z łańcuchów, na ołtarzu zabił króla oraz jego syna.

Po wyjeździe z Egiptu skierował się w stronę Kaukazu. Uwolnił tam tytana Prometeusza z odwiecznej męki. Udał się na zachód i na górze Foloe, obok góry Erymantos, widział się z dużą grupą centaurów. U dzikiego centaura Folosa otworzył pojemnik z winem, które przeznaczone było tylko dla pół-koni i pół-ludzi. Zbierająca się grupa centaurów została ujarzmiona, a za niedobitkami Herkules podążał aż do Maleli. Zabił tam z łuku dezerterów i przypadkowo zranił jedynego nieśmiertelnego centaura - Chirona, mentora herosów. Chiron odszedł do Hadesu, tracąc nieśmiertelność, którą przekazał Prometeuszowi. W podzięce za uwolnienie Prometeusz udzielił Herkulesowi wartościowej porady, by nie podążał sam do sadu Hesperyd, ale umówił się z Atlasem, by ten udał się po jabłka, a w zamian Herkules przytrzyma przez chwilę niebo. Zgodnie z tą radą, Herkules zamienił się z Atlasem miejscami. Gdy Atlas powrócił ze złotymi jabłkami, nie chciał ponownie obciążać się wielkim ciężarem. Herkules podstępnie zmusił tytana do wzięcia sklepienia niebieskiego ponownie na ramiona. Fortel się powiódł, a Herkules uciekł z jabłkami. Eurysteusz przerażony faktem, iż wszedł w posiadanie własności bogów, przekazał jabłka herosowi, a ten oddał je Atenie.

12. Sprowadzenie Cerbera z Hadesu

Zadaniem kończącym 12 prac Herkulesa było udanie się do podziemi i ściągnięcie z zaświatów trzygłowego psa – Cerbera. Przedtem heros wybrał się do Eleusis, by oczyścić się ze skazy, która była związana z centauromachią. Wszedł do Hadesu przez grotę na półwyspie Tajnaron po ceremonii oczyszczenia. Na samym początku spotkał duszę Meduzy oraz inne istoty. Napoił dusze krwią woła, którego zabił. Ponownie widział się z pasterzem bydła z wyspy Erytea - Menojteusem. Na prośbę Persefony, żony pana podziemi, nie zabił go, a jedynie połamał mu żebra. Poprosił Persefonę i Hadesa o możliwość wypełnienia zadania. Hades wyraził zgodę, pod warunkiem, że Herkules zrobi to bez użycia jakichkolwiek pomocy. Herkules ujął mocno bestię, pomimo iż Cerber bił go wężowatym ogonem, udało mu się wywlec go na terytorium gdzieś w Argolidzie. Wraz z nim udał się do Myken, a następnie uwolnił. Od tchórzliwego Eurysteusza dowiedział się, że udało mu się wykonać wszystkie prace i jest wolny. Wówczas wybrał się do Aten.

Tekst źródłowy: Wikipedia

System zapisów - copyright © b4sport.pl